زندگینامه سالوادور دالی:
نام اصلی: سالوادور فلیپه ژاسینتو دالی دومنک
Salvador Felipe Jacinto Dali´ Dome`nech
زاده ی: ۱۱ می ۱۹۰۴ شهر فیگرس – خرونا – اسپانیا
همسر: گالا دالی ( النا ایوانوونا دیاکونووا )
ملّیت: اسپانیایی
رشته: نقاشی، عکاسی، مجسمه سازی، فیلمسازی، نویسندگی، رسم
جنبش: کوبیسم، دادائیسم، سوررئالیسم
آثار برجسته: تداوم حافظه
القاب: پدر هنر سوررئالیسم
درگذشت: ۲۳ ژانویه ۱۹۸۹ (۸۴ سال) شهر فیگرس – اسپانیا
سالوادور دالی در ۱۱ می ۱۹۰۴ در فیگورس، منطقه ای از کاتالونیای اسپانیا در مرز فرانسه چشم به جهان گشود. او در خانواده ای پا به دنیا گذاشت که از لحاظ اقتصادی در طبقه متوسط جامعه بود. اما پدر و مادر همه تلاش خود را در جهت رفاه و آسایش فرزندانشان گذاسته بودند. فلیپا دومنک، مادر دالی از کودکی فرزندانش را به سوی نقاشی سوق میداد و سالوادور در اوایل کودکی عاشق و دلباخته ی نقاشی شد و از همان دوران بر روی بوم و کاغذ نقاشی می کشید.
در سال ۱۹۱۶ وقتی ۱۲ ساله بود به اصرار و تلاش مادرش به مدرسه هنرهای زیبای (کاتالونیا) فرستاده شد تا به طور آکادمیک به آموزش نقاشی بپردازد.
۱۴ ساله بود که نخستین نمایشگاه نقاشی خود را برپا کرد; نقاشی هایی با مداد و سیاه قلم که توسط والدینش جمع آوری شده بودند. در آن هنگام اگرچه آثارش به عنوان یک نوجوان جدی گرفته نشد، اما درباره اش گفتگوها و نقدهایی انجام گرفت.
در سن ۱۶ سالگی سالوادور مادرش را بر اثر بیماری سرطان از دست داد. پس از مرگ مادر، پدر سالوادور با خاله ی وی ازدواج کرد. سالوادور که از این ازدواج ناراضی بود، برای اینکه از محیط خانه دور باشد، در سال ۱۹۲۲ به سوی مادرید حرکت کرد. در آنجا به مدرسه عالی نقاشی، یعنی (سن فرناندو) رفت و با نقاشان معروفی همچون ” لوئیس بونوئل ” و ” فوریکا گارسیا لورکا ” آشنا شد.
دالی از همان زمان علاقه به کشیدن تصاویر عجیب و باورنکردنی داشت . برای مثال مردان را با موهای بلند و سبیل قیطانی و کت آستین بلند و شلوار کوتاه میکشید که به مدل های قرون گذشته بازمی گشت. دالی خیلی زود به کوبیسم روی آورد اما همزمان می کوشید با کار و تکنیک استادان بزرگ نیز آشنا شود. البته در آن زمان در مادرید هنرمندانی که به سبک کوبیسم روی بیاورند، بسیار کم و انگشت شمار بودند. از این رو دالی نمی توانست با اطلاعات و آگاهی کافی در این سبک حرکت کند.
در سال ۱۹۲۹، دالی با ” پائول الوا “شاعر آن دوران و همسرش آشنا شد و در همان زمان به همسر وی – ” گالا ” علاقمند شد. این علاقه که دو جانبه هم بود، در نهایت منجر به جدایی گالا از همسر اولش الوا، و ازدواج با دالی گردید. آنها تا سال ۱۹۳۴ با یکدیگر نامزد بودند و بالاخره در این سال در یک کلیسای کوچک پیمان ازدواج خود را جشن گرفتند. آنان در سال ۱۹۵۸ بار دیگر در کلیسای مربوط به کاتولیک ها زندگی مشترک خود را به ثبت رساندند.
بسیاری از تابلوهای دالی برگرفته از خاطرات وی می باشد. برای مثال تابلوی بزرگ ” ایستگاه راه آهن پرپینان ” در سال ۱۹۶۸ با الهام از تخیلات و زندگینامه اوست. موضوع اصلی تابلو، عشق افزون دالی به گالا می باشد. به گفته خود دالی در این ایستگاه بود که او برای اولین بار گالا را ملاقات کرد و عاشق او شد. لذا برای ماندگاری خاطره اش تصمیم به ترسیم این تابلوی معروف گرفت.
در سال ۱۹۳۱، دالی یکی از مشهورترین آثارش به نام ” تداوم حافظه ” را خلق کرد. این اثر که ” ساعت های نرم ” یا ” ساعت های در حال ذوب شدن ” نیز نامیده می شود، تصویری فرا واقع گرا از ساعت های جیبی معرفی میکند.
خلق سوررئالیسم
دالی و چند تن از دوستانش در ۱۶ ژوئن ۱۹۳۴ راهی پاریس شدند. او در پاریس با سبک سوررئالیسم آشنا شد و نقاشی هایش را بر این اساس به تصویر کشید. وی در پاریس با نقاشی های (پابلو پیکاسو – نقاش) و (میرو – نقاش و مجسمه ساز) خو گرفت. در واقع دالی تصمیم گرفته بود کوبیسم را رها کند. او تحت تاثیر ” میرو ” و ” شیریکو ” به سوررئالیسم روی آورد. او احساس میکرد اگر در پاریس زندگی کند بهتر می تواند با هنرمندان سوررئالیسم در ارتباط باشد و از تجارب آنان استفاده کند. او چندین تابلو با سبک سوررئالیسم کشید و در بارسلون نمایشگاهی ترتیب داد. در آن دوران ” آندره برتون ” شاعر فرانسوی، پیشوای جنبش سوررئالیستی بود. دالی شاگرد و دوست برتون شد و زیر نظر او به این سبک ادامه داد.
با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۴۰ دالی و گالا به سوی آمریکا حرکت کردند و ۸ سال در آنجا اقامت گزیدند. دالی در سال ۱۹۴۲ کتابی به عنوان ” رازهای زندگی سالوادور دالی ” را به رشته تحریر درآورد.
دالی گویی به کاتالونیا متعلق بود. لذا تصمیم گرفت آمریکا را به قصد کاتالونیا ترک گوید. او در سال ۱۹۵۹ با ” آندره برتون ” نمایشگاهی از تابلوهای سوررئالیسم ترتیب داد و در آن نمایشگاه به همراه ” جان میرو ” ، ” انریک تابارا ” و ” آگینیو گرانل ” چهلمین سالگرد تولد سبک سوررئالیسم را جشن گرفتند.
در سال ۱۹۶۰ سالوادور دالی در خانه اش موزه ای از تابلوهای خود را برپا کرد و نام این موزه را ” گالا و دالی ” گذاشت.
دالی در ۲۳ ژانویه ۱۹۸۹ در سن ۸۴ سالگی با دنیا وداع گفت و او را در همان محل زندگی اش دفن کردند.
